--->คิดถึงบรรยากาศเก่าในห้องเชียร์ มันคงไม่มีอีกแล้ว

ต่อไปนี้คงไม่มีคัยมาคอย ดุ ด่า ว่า กันอีกแล้ว

กับคำพูดเดิมๆที่นักศึกษาใหม่ ไม่เคยจำ

กับคำพูดว่า ระเบียบเชียร์ ยุกยิกอะรัย ระเบียบเชียร์มียุกยิกด้วยรึงัย

ทั้งหมดลุก ทั้งหมดนั่ง สายตามองตรง มีสมาธิ พี่ มีคนมองหน้าผม ใครๆคัยมอง

บอกกี่ครั้งแล้วไม่รู้จักจำ รุ่นห่วย จะเอามั้ย รุ่นห่วย ทำไมจะต้องให้บอกอีกสักกี่ครั้ง

ยิ้มอะรัย และอีกมากมายที่มันดังก้องในหู ต่อไปนี้จะมีคัยคอยเดินไปส่งเราที่โรงชายอีกมั้ย

ความจิงเราจอดรถไว้ที่คอมเพลคก้อได้ แต่เราก้ออยากเดินไปเล่นไปกับพี่หม่อ และพี่คุมวินัยทุกคน

-->ขอบคุนพี่หม่อที่คอยดูแลน้องๆทุกคน

-->และที่สำคัญอยากขอบคุนพี่ ญี่ปุ่น ที่คอยดูแลหวานตอนเมื่อหวานเป็นลม

ไปดูแลถึงโรงบาล คอยนวดให้พัดให้ ขอบคุนมากๆค่ะ

-->ขอบคุนพี่ข้าวฟ่างสาขาสังคม พี่รหัสที่แสนดี คอยดูแลหวานอย่างดี

พี่ไม่มา แต่ฝากเพื่อนเทคแทน พี่โหน่ง เมเจอร์สุดสวย ลุงหวานเอง และพี่ปี4 ปี5 สายแท้ เทียมมาก

-->สุดท้ายนี้ ขอขอบคุน พี่สต๊าฟหรือพี่คุมวินัยสุดหล่อ พี่หม่อสุดสวย พี่หลีดสุดไฮโซ และพี่เทคนิคเชียร์สุดบ้าบอ ที่สอนให้เรารักคณะ รักมหาวิทยาลัย

-->รักพี่ๆคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นทุกคนจะจดจำทุกสิ่งอย่างไว้ในจัย  และตลอดปัย